Dit artikel is onderdeel van de reeks Copilot Confessions, een LinkedIn Live die ik samen met Evi om de twee weken organiseer via Dutch Women in Tech.
Je stelt een vraag aan Copilot en het antwoord is prima. Dus waarom zou je dan nog tijd steken in agents of andere functionaliteit? Die vraag kwam binnen bij deze editie van Copilot Confessions, en het antwoord zit in twee lagen: wat de standaard agents anders doen, en wanneer het zin heeft om zelf iets te bouwen.
Waarom dit speelt
Copilot Chat is de plek waar de meeste mensen beginnen, en voor veel vragen is dat ook precies waar het zou moeten stoppen. Maar zodra iemand een keer met de analist of onderzoeker agent heeft gewerkt, komt de vraag vanzelf: wat is hier nu eigenlijk het verschil, en is het de moeite waard om dat uit te zoeken? Voor consultants en beslissers komt daar een tweede vraag bij: wanneer bouw je zelf iets, en wordt dat dan een agent of een notebook?
Wat het gesprek opleverde
De ingebouwde agents draaien op een ander proces, niet op een langzamere versie van hetzelfde. De analist agent gebruikt een ander model dan de gewone chat, een chain-of-thought model, en valideert berekeningen met een stukje Python code op de achtergrond. Klopt het antwoord niet helemaal, dan test en past de agent het opnieuw aan voordat jij het resultaat ziet. Dat is een andere manier van werken dan een taalmodel dat direct een antwoord genereert, en verklaart waarom de kwaliteit bij rekenwerk en analyses anders is. De onderzoeker agent redeneert vanuit meerdere invalshoeken en kost daardoor meer tijd, met een antwoord dat ook een andere waarde heeft.
De planner agent is nieuw, en heeft nog duidelijke grenzen. De planner agent is recent algemeen beschikbaar geworden en kan taken aanmaken, bijwerken en koppelen aan een meeting waarin jij een taak toegewezen kreeg. Wat nog niet werkt: Premium plannen en To Do zijn niet gekoppeld. Wie daar veel mee werkt, loopt daar nu tegenaan.
Notebook of agent bouwen: de vraag is niet wat het kan, maar voor wie. Bij zelf iets bouwen ligt de keuze tussen een notebook en een agent bij de groep die het gebruikt. Een notebook is een werkruimte waarin je samen met een team bronnen verzamelt, vragen stelt en instructies meegeeft, met input van iedereen die toegang heeft. Dat werkt goed bij een klein team dat naar hetzelfde doel toe werkt. Een agent is geschikter zodra je die deelt met een grote groep of een heel proces eraan hangt: die is statischer, en geeft meer zekerheid over wie bij welke bronnen kan. De vergelijking die viel: een notebook is samenwerken, een agent delen met een grotere groep is meer zenden, zoals het verschil tussen een team en een intranetpagina.
Notebooks krijgen daarnaast steeds meer functies die doen denken aan Notebook LM: naast een podcast kun je nu ook een studiegids, toets of flashcards laten genereren op basis van je eigen bronnen. Podcasts werken helaas nog niet in het Nederlands, maar het geeft wel een richting aan waar Microsoft duidelijk naartoe beweegt.
Mijn perspectief
De standaardagents zijn bedoeld voor een specifieke taak: plannen, onderzoeken, analyseren. Ga je zelf iets bouwen, dan is de eerste vraag niet wat de agent moet kunnen, maar hoeveel mensen ermee gaan werken en hoe stabiel dat moet zijn. Bij een klein team dat samen bronnen aanvult, past een notebook. Bij een grotere groep of een proces waar governance bij hoort, past een agent beter.
Een voorbeeld dat in het gesprek naar voren kwam: een agent die veelgestelde vragen over een adoptieprogramma beantwoordt op momenten dat de consultant zelf niet bereikbaar is. Klein qua opzet, maar precies het soort toepassing waarbij een agent meerwaarde heeft boven de gewone chat of een notebook: hij staat er ook als jij er niet bent en de inhoudelijke bronnen moeten niet continu worden aangepast.
Wil je meedoen?
Herken je dit, of zit je zelf met een ander Copilot dilemma? Deel het via dit Forms formulier. In de volgende editie van Copilot Confessions op 13 augustus bespreken we een nieuwe inzending. Tot dan!
Dani Brandsema 