Dit artikel is onderdeel van de reeks Copilot Confessions, een LinkedIn Live die ik samen met Evi om de twee weken organiseer via Dutch Women in Tech.
Je geeft een sessie over AI-beleid en iemand in de zaal stelt de vraag die eigenlijk iedereen wel eens denkt: waarom kan ik niet gewoon ChatGPT gebruiken? Het is een logische vraag, maar het antwoord zit vaak dieper dan de meeste mensen beseffen. En het raakt precies het dilemma waar we het in deze editie van Copilot Confessions over hadden.
Waarom dit speelt
Copilot wordt vaak gezien als een los product, maar het is eigenlijk een interface. Een soort startscherm voor AI, waarachter verschillende taalmodellen draaien: van OpenAI, van Anthropic en soms nog anderen. Dat klinkt technisch, maar het is precies waar het misverstand ontstaat. Mensen denken dat Copilot en ChatGPT twee losse werelden zijn, terwijl Copilot in de kern juist toegang geeft tot diezelfde modellen, alleen dan ingebed in je Microsoft 365-omgeving.
Dat misverstand heeft gevolgen. Organisaties maken bewust of onbewust een keuze voor één tool, terwijl die keuze soms is gebaseerd op kennis van een jaar of langer geleden. AI ontwikkelt razendsnel en wat toen de beste oplossing leek, hoeft dat nu niet meer te zijn.
Wat het gesprek opleverde
De techniek is geregeld, het beleid vaak niet. Als beheerder kun je in de achterkant instellen welke modellen beschikbaar zijn en waar data wordt verwerkt. Sommige modellen draaien binnen Europa, andere daarbuiten. Er is zelfs een aparte instelling voor piekbelasting, die in het begin standaard aanstond en ervoor zorgde dat data bij drukte alsnog buiten de EU kon worden verwerkt. Na de nodige weerstand is Microsoft daarvan teruggekomen. Het is dus geen kwestie van kunnen of niet kunnen. Het is een kwestie van weten wat je aanzet en waarom.
Overstappen voelt als iets kwijtraken. Een van de mooiste voorbeelden uit het gesprek ging over een klant die ChatGPT had ingericht met agents en skills, helemaal naar eigen smaak. Toen die persoon dat wilde koppelen aan Microsoft 365, moest daar eerst goed over worden nagedacht: waar wordt die data verwerkt en past dat bij het beleid? De reactie was treffend. Het voelde alsof je een kind in de snoepwinkel vertelt dat het geen snoepje mag. Niet omdat het niet mag, maar omdat je eerst wilt weten wat er precies gebeurt voordat je het toestaat.
Je hoeft niets weg te gooien. Het goede nieuws: wat je in ChatGPT hebt opgebouwd, hoef je niet los te laten. Aangepaste instructies en geheugen kun je exporteren en importeren in Copilot. Zo houd je de kennis en werkwijze die je hebt opgebouwd, maar dan binnen een omgeving waar de rechten en beveiliging al jarenlang op orde zijn.
Mijn perspectief
Dit dilemma gaat voor mij niet primair over techniek. Het gaat over beleid. Organisaties hebben vaak al jaren geïnvesteerd in het inrichten van hun Microsoft 365-omgeving: rechten, permissies, beveiliging. Dat is precies de basis die je ook voor AI kunt gebruiken, in plaats van daarnaast een aparte tool met een eigen set aan afspraken op te tuigen.
De vraag is dus niet zozeer of Copilot of ChatGPT beter is. De vraag is: wat mag er binnen mijn organisatie, waarom mag dat, en hoe communiceer ik dat helder naar mijn medewerkers? Dat laatste wordt nog te vaak vergeten. Het beleid bestaat vaak wel, maar landt niet bij de mensen die er dagelijks mee werken. En dan ontstaat precies het gevoel van dat snoepje dat wordt afgepakt, terwijl het in werkelijkheid gewoon om een bewuste, uitlegbare keuze gaat.
Wie die keuze eenmaal heeft gemaakt en goed heeft uitgelegd, hoeft niet bang te zijn dat gebruikers iets kwijtraken. Ze krijgen dezelfde kracht terug, alleen dan binnen de kaders die je al had opgebouwd.
Wil je meedoen?
Herken je dit, of zit je zelf met een ander Copilot dilemma? Deel het via dit Forms formulier. In de volgende editie van Copilot Confessions op 7 oktober bespreken we een nieuwe inzending. Tot dan!
Dani Brandsema 