Dit artikel is onderdeel van de reeks Copilot Confessions, een LinkedIn Live die ik samen met Evi om de twee weken organiseer via Dutch Women in Tech.
“Je hebt een agent gebouwd die precies doet wat je wilt, en nu wil je hem delen met een collega zonder Copilot-licentie. Kan dat zomaar, en wat gebeurt er dan met de rechten van de documenten erachter?”
Dat was het dilemma van deze editie. Iemand had ontdekt dat een SharePoint-agent gedeeld kan worden met collega’s zonder licentie, zolang pay-as-you-go aanstaat. De vraag die daaruit volgde: hoe deel je agents dan het beste, en wat betekent dat voor de rest van de organisatie?
Waarom dit speelt
Lang niet elke organisatie heeft iedereen van een Copilot-licentie voorzien. Tegelijk maken steeds meer mensen zelf agents, via de agent builder of direct vanuit een SharePoint-bibliotheek. Zodra zo’n agent goed werkt, is delen de logische volgende stap. Alleen loop je dan al snel tegen twee vragen aan: wat kost dat zonder licentie, en blijft de agent zich houden aan de rechten die al golden op de onderliggende documenten?
Wat het gesprek opleverde
Twee routes om te delen zonder licentie. Pay-as-you-go is de eerste optie. Je betaalt dan per vraag of actie: reken op 1 tot 3 cent voor een simpele vraag, rond de 10 cent voor een grotere actie. Handig als het gebruik incidenteel is. Bij intensiever gebruik wordt een M365 Copilot licentie (zo’n 28 dollar per gebruiker per maand) vaak voordeliger. Welke keuze het beste past, hangt af van hoeveel iemand de agent daadwerkelijk gaat gebruiken. Dat is een rekensom die je per situatie maakt, niet een vast advies.
Rechten en rollen blijven overeind. Een agent respecteert de rechten die al golden op de onderliggende bestanden. Deel je een SharePoint-agent met iemand die geen lid is van die site, dan kan diegene de agent wel zien maar niet gebruiken. Een goed voorbeeld hiervoor kwam voorbij: het OneDrive-bestand dat je jaren geleden met de hele organisatie deelde. De rechten daarop had je toen al, alleen was het bestand nauwelijks zichtbaar. Met AI wordt zichtbaar wat altijd al toegankelijk was. Dat voelt anders, maar de onderliggende rechtenstructuur is niet veranderd.
De uitzondering: uploaden. Er is één manier waarop je die structuur wel doorbreekt, en dat is door een document te uploaden in plaats van het te koppelen vanuit SharePoint. Een upload is een kopie, en die kopie neemt de rechten van het origineel niet mee. Wie toegang heeft tot de agent, heeft dan ook toegang tot die kopie, ongeacht wat er op het bronbestand is ingesteld. Voor wie agents bouwt met gevoelige informatie is dit het moment om koppelen boven uploaden te verkiezen.
Mijn perspectief
Het delen van agents zonder licentie is geen technisch probleem, het is een bewuste keuze tussen twee financiële modellen. Kijk naar de gebruiksintensiteit voordat je kiest tussen pay-as-you-go en een licentie. En bij het bouwen zelf: koppel bestanden vanuit SharePoint in plaats van ze te uploaden, dan blijft de bestaande rechtenstructuur intact zonder dat je daar zelf iets voor hoeft te regelen. Dat is de meest praktische garantie die je hebt.
Wat ik vooral meeneem uit dit gesprek: de angst dat AI-agents dwars door alle rechten heen zouden werken, is een misvatting die begrijpelijk is ontstaan maar niet klopt. De verandering zit in zichtbaarheid, niet in toegang.
Wil je meedoen?
Herken je dit, of zit je zelf met een ander Copilot dilemma? Deel het via dit Forms formulier. In de volgende editie van Copilot Confessions op 2 juli bespreken we een nieuwe inzending. Tot dan!
Dani Brandsema 